غمت در نهانخانه دل نشیند به نازی که لیلا به محمل نشیند پی محملش آنچنان زار گریم که از گریه ام ناغه در گل نشنید مرنجان دلم را که این مرغ وحشی ز بامی که برخواست مشکل نشیند از آن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد تمام جستجوی دل سئوال بی جواب شد نرفته کام تشنه ای به جستجوی چشمه ها خطوط نقش زندگی چو نقشه ای براب شد چه سینه سوز آه ها که خفته بر لبان ما هزار گفتنی به لب اسیر پیچ و تاب شد نه شور عارفانه ای نه شوق شاعرانه ای قرار عاشقانه هم شتاب در شتاب شد نه فرصت شکایتی نه قصه و روایتی تمام جلوه های جان چو آرزو به خواب شد نگاه منتظر به در نشست و عمر شد به سر نیامده به خود نگر که دوره شباب شد هفت آسمان را بردرم ... چون می روی بی من مرو ای جان جان بی تن مرو ... هایده درست حدس زدین من دلم باز هم تنگه ........ باز هم برای مادرم ...... دلم برای بچگی هایم تنگه ........برای روزهای رفته تنگه .......برای آرزوهای کوچک و بزرگ تنگه ........ برای همه آنچه داشتم و ندارم تنگه ...........دلم تنگه خیلی تنگه خیلی خدایا کودکی هایم کو ؟؟ 
| Design By : Night Skin |
Authors
