از اتاق زایمان که منو اوردن بیرون جلوی در برادرم و خواهرم و مادرشوهرم و محسن ایستاده بودن با همشون روبوسی کردم و راهی اتاق عمل شدم یادمه اخرین نفری که دیدم خود محسن بود چون همرا ه من که با اسانسور میرفتم اون پلهه ا رو بدو بدو کرده بد تا برسه دم اتاق عمل ...

وارد که شدم دو تا مرد مسن نشسته بودن داشتن صحبت میکردن نمیدونستم که یکیشون دکتر بیهشوشی ام هست ... تو اتاقی که روبروم بود سه تا زائو رو خوابونده بودن که به هو.ش بیان ...هیچ استرس خاصی نداشتم فقط درد پهلوم اذیت میکرد و به شدت منتظر دکترم بودم تا بیاد و کارو شروع کنه ... همون دکتر بیهوشی ازم سئوال کرد که ازصبح تا حالا چیزی خوردم که منم گفتم اب خوردم و شربت ابلیمو ....گفت به به تو رو دیگه نمیشه بیهوش کرد ...گفتم منم بیهوشی نمیخوام .......یه خانم پرستار اومد و سرم دستمو رو دور تند گذاشت تا قبل از شروع عمل تموم شده باشه بعد منو برد به اتاق عمل ...اولین بارم بود که میرفتم اما محیطش خیلی عادی و جالب بود .....به من گفتن بخواب رو تخت ....حالا اونجا چند تا دختر هم سن و سال خودم مسئول کارا بودن که با هم میگفتن و میخندیدن و یکی یکی کارای منو میکردن .... همین که خوابیدم رو تخت احساس خفگیبهم دست داد دکتر بیهوشی اومد تختمو کج کرد منم هی میگفتم دارم می افتم .....کارام خنده دار بود ...... هی میگفتم اینجا کیسه اب گرم ندارین ؟ .... از وقتی که خوابیدم رو تخت تا زمانی که دکترم بیاد انگار هزار سال طول کشید یادمه فشار خونم رو  10 بود و ضربان قلبم بالای 120.....یه دختر چشم ابی همش بالای سرم بود و برام اکسیژن میذاشت ....... همه کارای لازم قبل از عمل رو انجام دادن و یهو دیدم دکتر بیهوشی اومد گفت بشین و به سمت جلو خم شو .....انتظار داشتم امپولی که به کمرم میزنه خیلی دردناک باشه اما اصلا درد نداشت همین که دوباره دراز کش شدم احساس کردم پاهام دارن خواب میرن و احساس خیلی بدی بهم دست داد ....همون موقع دکترم از راه رسید و حال احوال کردیم گفت من هنوز باورم نمیشه تو دردت زیاد باشه .......منم به جون علی ام قسم خوردم که به خدا دارم از درد میمیرم .......خندید و گفت پرده رو بکشین یه پرده سبز رنگ جلوی چشمام کشیدن ....... من بریدن شکمم رو احساس کردم و بلند میگفتم صبر کنین من هنوز بی حس نشدم من میفهمم دارین شکممو میبرین ........دکتر بیهوشی اومد دو تا دستاشو رو صورتم گرفت و ارومم کرد و گفت تو بی حس شدی اونها احساس کشش هست که تو داری  والا مگه تو میتونی درد رو تحمل کنی ...خلاصه برام ماسک اکسیژن رو گذاشت و مرتب تکرار میکرد که اینها احساس کشیدن پوستت هستن ....

موقع عمل سر و صداشونو که میشنیدم استرسم بیشتر میشد ... چون بچه هنوز بالای شکمم بود و پائین نیومده بود اونها به زیر قفسه سینم هی فشار میاوردن تا علی رو بکشن به سمت پائین ... همون موقع دکترم ازم پرسید سمت راستت درد میکرد یا چپ ؟ گفتم چپ گفت بچه تو چپت جمع شده .......موقع تولدش یادمه دکترم به دستیارش میگفت مواظب کتفش باشین ....اون لحظه شروع کردم به دعا کردن واس همه اونائی که التماس دعا داشتن واس همه اونهائی که دلشون فرزند میخواد ....بعد شروع کردم بلند بلند ایتالکرسی رو خوندم ...دلم میخواست علی صدامو بشنوه ....همین که خوندن دعام تموم شد گفتن پسرت اومد .......من هم چشمام دنبالش میگشت میگفتن چه پسری چقدر خوشگله منم پرسیدم سالمه ؟ دکتر بیهوشی گفت پسرت همه چیزش عالیه سالم سالم .......یکی دیگه اومد دید من دارم گریه میکنم گفت اونطرفه اونطرفو نگاه کن دارن پاکش میکنن .....هیچ وقت اون لحظه رو یادم نمیره هر بار که یادم میافته اشک از چشام سرازیر میشه ........سرم و برگردوندم و نگاهم به صورت ظریف پسرم افتاد یه پسر کوچولوی سفید با صورت گرد باورم نمیشد این همون فرشته ای که 9 ماه تو شکمم باهاش حرف میزدم و زندگی میکردم ....از دور قربون صدقه اش رفتم و تو دلم گفتم چقدر شبیهه مامانمه ........لحظه تولد علی برام قشنگترین و شیرین ترین لحظه زندگیمه ........انقدر از به یاد اوردن اون لحظه لذت میبرم که حاضرم هر لحظه چشمامو ببندمو اون لحظه رو تو ذهنم مجسم کنم ....

بعد علی رو که لباس تنش کرده بودن اوردن نزدیک من، همین که از نزدیک دیدمش گفتم چقدر کوچولوس، خانمه که علی تو بغلش بود گفت بیا اینم ساندویچت بعد صورتش رو مالید به صورت من ....

از اون لحظه به بعد دیگه چیزی از اتاق عمل یادم نمیاد چون دیگه خوابم برده بود و علی رو هم برده بودن بخش نوزادان ........وقتی به هوش اومدم تو ریکاوری بودم و کنارم یه زائو دیگه هم بود که همش اه و ناله میکرد اما من همش میگفتم منو کی میبرید تو بخش ..؟ اصلا انگار نه انگار زایمان کرده بودم میخواستم هر چه زودتر پسرمو ببینم .......خستگی این 9 ماه از تنم بیرون رفته بود وقتی علی قشنگمو دیدم

بالاخره از اتاق عمل منو بردن بیرون و باز هم تنها کسی رو که اولین بار دیدم محسن عزیم بود که با لبخند قشنگش از من استقبال کرد بهش گفتم علی رو دیدی ؟؟ گفت اره خیلی خوشگله و شروع کرد حالمو پرسیدن.....

از اینجا به بعدش دیگه وقت ندارم بنویسم

اینم بگم که علی قشنگ من با وزن : 3200   و قد : 51  دیده به جهان گشود

http://h.imagehost.org/view/0045/DSC00704

اینم یه عکس دیگه از علی قشنگم تو سن 15 روزگی